بر اساس گزارشهای منتشر شده، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی، با دستور بررسی جایگزینی مُهر «کشور فلسطین» بر گذرنامههای فلسطینیها، گام جدیدی در راستای انکار هویت ملی فلسطینیها برداشته است.
تلاش برای محو هویت ملی: جایگزینی مُهر «کشور فلسطین» با «شورای صلح»
روزنامه عبریزبان یدیعوت آحارانوت فاش کرده است که نتانیاهو دستور بررسی جایگزینی مُهر رسمی کشور فلسطین بر گذرنامههای فلسطینیهایی که از گذرگاه رفح عبور میکنند را با عبارت مبهم «شورای صلح» صادر کرده است. این اقدام در راستای سیاست سیستماتیک رژیم صهیونیستی برای انکار موجودیت کشور فلسطین و هویت ملی مردم آن تفسیر میشود.
جزئیات طرح جدید علیه هویت فلسطینیها
در جریان نشست کابینه جنگ رژیم صهیونیستی، دیوید زینی، رئیس سرویس امنیتی شاباک، با اشاره به ادامه استفاده از مُهر «کشور فلسطین» بر گذرنامههای فلسطینی در گذرگاه رفح، موضوع را در دستور کار قرار داد. در پاسخ، نتانیاهو تأکید کرد تلآویو نه تنها از نمادهای تشکیلات خودگردان فلسطین استفاده نمیکند، بلکه اجازه مشارکت این تشکیلات در اداره نوار غزه را نیز نخواهد داد.
تحلیل: جنگ نمادین بر سر هویت فلسطینیها
این اقدام جدید رژیم صهیونیستی تنها یک تغییر اداری ساده نیست، بلکه بخشی از جنگ نمادین عمیقتری است که ابعاد مختلفی دارد:
۱. هدفگیری هویت ملی فلسطین:
- تلاش برای حذف نشانههای رسمی دولت فلسطین
- تضعیف مشروعیت بینالمللی کشور فلسطین
- ایجاد سردرگمی در اسناد هویتی فلسطینیها
۲. تقابل با تشکیلات خودگردان فلسطین:
- اعلام عدم استفاده از نمادهای تشکیلات خودگردان
- محروم کردن این تشکیلات از نقشآفرینی در غزه
- تداوم سیاست تقسیم و حکومت میان فلسطینیان
۳. پیامرسانی به جامعه بینالمللی:
- انکار حق تعیین سرنوشت مردم فلسطین
- تضعیف جایگاه فلسطین در نهادهای بینالمللی
- ایجاد مانع جدید در مسیر تشکیل دولت فلسطینی مستقل
تناقض آشکار: تشکیلات خودگردان؛ متحد امنیتی یا مهره صهیونیستی؟
نکته قابل تأمل در بیانات نتانیاهو، تناقض آشکار در موضع رژیم صهیونیستی نسبت به تشکیلات خودگردان فلسطین است. از یک سو، این تشکیلات با همکاری امنیتی و سیاسی کامل با تلآویو، عملاً به ابزاری برای تثبیت حاکمیت این رژیم در کرانه باختری تبدیل شده است. از سوی دیگر، نتانیاهو حتی حاضر به تحمل نمادهای حداقلی حاکمیت فلسطینی مانند مُهر «کشور فلسطین» بر گذرنامهها نیست.
واکنشهای احتمالی و پیامدهای منطقهای
۱. واکنش فلسطینیها:
- تقویت احساسات ملیگرایانه
- افزایش فشار بر تشکیلات خودگردان برای اتخاذ مواضع قاطعتر
- احتمال تشدید مقاومت مردمی
۲. واکنش بینالمللی:
- محکومیت توسط کشورهای عربی و اسلامی
- انتقاد نهادهای حقوق بشری
- احتمال طرح موضوع در شورای امنیت سازمان ملل
۳. تأثیر بر روند صلح:
- تضعیف بیشتر چشمانداز تشکیل دولت فلسطینی
- کاهش اعتماد به حسن نیت رژیم صهیونیستی
- طولانیتر شدن دور باطل خشونت و درگیری
چشمانداز: جنگ بر سر نمادها ادامه دارد
اقدام نتانیاهو در هدف قرار دادن مُهر کشور فلسطین نشان میدهد که رژیم صهیونیستی حتی کوچکترین نشانههای حاکمیت ملی فلسطینی را برنمیتابد. این رویکرد نه تنها آتش درگیریها را تداوم میبخشد، بلکه هرگونه امید به دستیابی به راهحل دو دولتی را نیز کمرنگتر میکند.
در شرایطی که جامعه بینالمللی همچنان بر حق تعیین سرنوشت مردم فلسطین تأکید دارد، سیاستهای نمادینی مانند هدف قرار دادن مُهر «کشور فلسطین» تنها بر عمق شکافها میافزاید و ثابت میکند که رژیم صهیونیستی بیش از هر زمان دیگری در انکار هویت فلسطینیها مصمم است. این جنگ نمادین، جنگی است بر سر حق بودن و دیده شدن که نتانیاهو قصد دارد با حذف حتی یک مُهر کوچک، گامی دیگر در مسیر محو هویت یک ملت بردارد.
«سلام من مهناز رستمی هستم؛ ۴۰ ساله و با بیش از ۱۸ سال تجربهی حرفهای در عرصهی روزنامهنگاری و خبر. مسیر کاریام را از علاقهی عمیق به نوشتن و روایت واقعیت آغاز کردم و در این سالها تلاش کردهام خبر را نه فقط بهعنوان یک گزارش ساده، بلکه بهعنوان ابزاری برای آگاهیبخشی، ایجاد گفتوگو و ارتقای سطح دانش جامعه ارائه کنم.
دارای مدرک کارشناسی هستم و در طول این سالها در رسانههای مختلف فعالیت کردهام؛ از پوشش خبرهای روز گرفته تا نگارش تحلیلهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی. همواره کوشیدهام با قلمی روان، نگاه نقادانه و توجه به جزئیات، محتوایی تولید کنم که برای مخاطبان هم جذاب و هم قابل اعتماد باشد.
اصول کاری من بر پایهی صداقت، سرعت و دقت بنا شده است. باور دارم که خبرنگار باید هم چشم بینای جامعه باشد و هم صدای آن؛ بنابراین همیشه تلاش کردهام روایتهایم فراتر از انتقال اطلاعات باشند و به شکل تحلیلهای اثرگذار در ذهن خواننده باقی بمانند.
در «چکاوک سحر» هدف من این است که خبرهای معتبر و تحلیلهای کاربردی را در اختیار مخاطبان قرار دهم؛ محتوایی که هم برای خوانندگان عمومی و هم برای متخصصان حوزههای مختلف ارزشمند باشد. من اعتقاد دارم که خبر کوتاه و موجز، اگر درست و دقیق نوشته شود، میتواند بیش از هر متن طولانی تأثیرگذار باشد.
امروز، پس از سالها تجربه، همچنان با همان انگیزهی اولیه قلم میزنم؛ با این باور که هر خبر درست میتواند دریچهای تازه به جهان باز کند و هر روایت صادقانه میتواند اعتماد و آگاهی را در جامعه گسترش دهد.»
