چالشهای صنعت اسباببازی و نوسان سود خالص
یک فعال صنعت اسباببازی اعلام کرد سود خالص اسباببازی در ایران معمولاً بین ۱۰ تا ۴۰ درصد متغیر است؛ رقمی که در مقایسه با صنایعی مانند لوازمالتحریر—با سودی تا ۱۰۰ درصد—نشاندهنده فشار اقتصادی بر تولیدکنندگان این حوزه است.
حامد پیشوایی در گفتوگو با خبرنگار مهر تأکید کرد مهمترین مانع توسعه صادرات اسباببازی، «ناپایداری بستر صادراتی» است؛ موضوعی که باعث بیاعتمادی تاجران خارجی و کاهش تکرار سفارشها میشود.
نوسان قیمت و محدودیت بازارهای صادراتی
پیشوایی با اشاره به اینکه بازارهای صادراتی ایران عمدتاً به کشورهای همسایه محدود شدهاند، گفت نوسان شدید قیمتها باعث میشود حتی مشتریانی که کالا را ارزانتر دریافت میکنند، نسبت به آینده بازار بدبین شوند.
او افزود صادرات به کشورهایی مانند آلمان و آمریکا تنها بهصورت موردی انجام شده و تکرار آن نیازمند حل مجموعهای از مشکلات سیاسی، لجستیکی و اقتصادی است.
خطر نابودی صنعت اسباببازی بدون حمایت و ثبات اقتصادی
این فعال صنعت اسباببازی هشدار داد ادامه وضعیت فعلی—بازار داخلی ضعیف، سودآوری پایین، بیثباتی صادرات و کمبود نیروی انسانی—میتواند به نابودی بخش قابلتوجهی از این صنعت منجر شود.
به گفته او، تنها حوزهای که رشد نسبی داشته، بازیهای فکری فارسیمحور است؛ اما این بخش نیز در برابر بیثباتی اقتصادی آسیبپذیر است.
انتقاد از دخالتهای دولتی در بازار اسباببازی
پیشوایی با انتقاد از سیاستهای دولتی گفت: «دولت بهتر است با صنعت اسباببازی بازی نکند.»
او تأکید کرد دخالتهای اقتصادی و تصمیمات غیرکارشناسی، فشار مضاعفی بر تولیدکنندگان وارد کرده و توان برنامهریزی بلندمدت را از آنها گرفته است.
فشار قیمتگذاری و کاهش توان خرید خانوادهها
به گفته این فعال صنعت، تولیدکنندگان تنها یک یا دو بار در سال میتوانند قیمت محصولات را افزایش دهند، زیرا بازار کشش بیشتری ندارد.
او توضیح داد:
- افزایش قیمت جهشی باعث از دست رفتن سهم بازار میشود
- عدم افزایش قیمت نیز فشار هزینهها را تشدید میکند
این چرخه معیوب باعث شده حتی تولیدکنندگان باکیفیت نیز ناچار به کاهش استانداردها شوند تا محصولی با قیمت قابلپرداخت برای خانوادهها عرضه کنند.
مشکلات ساختاری؛ از رانت مواد اولیه تا نظام توزیع سنتی
پیشوایی گفت نهادهای قدیمی توزیع با تصمیمات سلیقهای میتوانند فروش یک محصول را مختل کنند و نبود رقابت سالم باعث شده پخشکنندگان جدید کمتر وارد بازار شوند.
او افزود تولیدکنندگان عضو انجمنها به کیفیت پایبند هستند، اما فشار اقتصادی و محدودیتهای بازار داخلی، کیفیت نهایی را تحت تأثیر قرار میدهد.
صنعتی با ظرفیتهای بزرگ اما گرفتار بحرانهای مزمن
این فعال صنعت اسباببازی در پایان تأکید کرد این صنعت میتوانست به یکی از قطبهای مهم منطقه تبدیل شود، اما مشکلاتی مانند رانت، کمبود نیروی متخصص، بیثباتی اقتصادی و فشار برای کاهش کیفیت، بقای آن را به چالش کشیده است.
«سلام من مهناز رستمی هستم؛ ۴۰ ساله و با بیش از ۱۸ سال تجربهی حرفهای در عرصهی روزنامهنگاری و خبر. مسیر کاریام را از علاقهی عمیق به نوشتن و روایت واقعیت آغاز کردم و در این سالها تلاش کردهام خبر را نه فقط بهعنوان یک گزارش ساده، بلکه بهعنوان ابزاری برای آگاهیبخشی، ایجاد گفتوگو و ارتقای سطح دانش جامعه ارائه کنم.
دارای مدرک کارشناسی هستم و در طول این سالها در رسانههای مختلف فعالیت کردهام؛ از پوشش خبرهای روز گرفته تا نگارش تحلیلهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی. همواره کوشیدهام با قلمی روان، نگاه نقادانه و توجه به جزئیات، محتوایی تولید کنم که برای مخاطبان هم جذاب و هم قابل اعتماد باشد.
اصول کاری من بر پایهی صداقت، سرعت و دقت بنا شده است. باور دارم که خبرنگار باید هم چشم بینای جامعه باشد و هم صدای آن؛ بنابراین همیشه تلاش کردهام روایتهایم فراتر از انتقال اطلاعات باشند و به شکل تحلیلهای اثرگذار در ذهن خواننده باقی بمانند.
در «چکاوک سحر» هدف من این است که خبرهای معتبر و تحلیلهای کاربردی را در اختیار مخاطبان قرار دهم؛ محتوایی که هم برای خوانندگان عمومی و هم برای متخصصان حوزههای مختلف ارزشمند باشد. من اعتقاد دارم که خبر کوتاه و موجز، اگر درست و دقیق نوشته شود، میتواند بیش از هر متن طولانی تأثیرگذار باشد.
امروز، پس از سالها تجربه، همچنان با همان انگیزهی اولیه قلم میزنم؛ با این باور که هر خبر درست میتواند دریچهای تازه به جهان باز کند و هر روایت صادقانه میتواند اعتماد و آگاهی را در جامعه گسترش دهد.»
