بر اساس گزارشهای رسانهای، الجزایر اقدامات رسمی برای لغو توافق خدمات هوایی با امارات را که از سال ۲۰۱۳ میان دو کشور برقرار بوده، آغاز کرده است. این تصمیم که میتواند نشاندهنده تحول قابل توجه در روابط دوجانبه باشد، از طریق کانالهای سیاسی به طرف اماراتی و سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری (ایکائو) ابلاغ شده است.
جزئیات توافق تحت لغو: از پروازهای مسافربری تا حمل کالا
توافق مورد اشاره که در سال ۲۰۱۳ امضا شد، موارد زیر را شامل میشد:
- تنظیم پروازهای هوایی بین دو کشور
- انتقال مسافران و کالا
- همکاری در خدمات هواپیمایی غیرنظامی
این توافق چارچوب حقوقی لازم برای فعالیت خطوط هوایی دو کشور در حریم هوایی یکدیگر و ارائه خدمات زمینی و لجستیکی را فراهم میکرد.

تحلیل محرکهای سیاسی پشت تصمیم الجزایر
اگرچه مقامات الجزایری دلیل رسمی خاصی برای این اقدام اعلام نکردهاند، تحلیلگران آن را مرتبط با تنشهای سیاسی و دیپلماتیک فزاینده بین الجزایر و ابوظبی در ماههای اخیر میدانند. این تنشها احتمالاً ریشه در اختلافات ژئوپلیتیک منطقهای، از جمله مواضع متفاوت درباره بحرانهایی مانند لیبی، ساحل عاج و همچنین رقابت بر سر نفوذ در آفریقا دارد.
پیامدهای عملی احتمالی:
- کاهش چشمگیر تعداد پروازها بین دو کشور
- دشواری در سفر شهروندان و افزایش هزینههای مسافرتی
- اخلال در تجارت دوجانبه و زنجیرههای تأمین
- تاثیر بر کسبوکارهای وابسته به صنعت گردشگری و حملونقل
بستر گستردهتر: روابط خاورمیانه و شمال آفریقا در حال تحول
این اقدام الجزایر در ادامه بازنگریهای راهبردی در ائتلافهای سنتی منطقه دیده میشود. الجزایر به عنوان یکی از قدرتمندترین بازیگران مغرب عربی، همواره مواضع مستقلانهتری در سیاست خارجی داشته و این تصمیم میتواند تلاشی برای تقویت حاکمیت ملی و کاهش وابستگیهای راهبردی تفسیر شود.
واکنشهای پیشبینیشده:
- واکنش دیپلماتیک امارات از طریق کانالهای دوجانبه و منطقهای
- جستجوی مسیرهای جایگزین توسط خطوط هوایی دو کشور
- تاثیر احتمالی بر روابط اقتصادی سایر کشورهای عربی با الجزایر
- تحلیل دقیقتر سایر کشورها از جهتگیریهای آتی الجزایر
چشمانداز آینده: از تنش موقت تا تغییر پارادایم روابط
لغو این توافق هواپیمایی میتواند نشانهای از تغییر عمیقتر در پویایی روابط عربی-عربی باشد. در حالی که برخی کشورهای عربی تحت رهبری امارات به سمت نرمالیزاسیون با رژیم صهیونیستی حرکت کردهاند، الجزایر همچنان یکی از سختترین منتقدان این روند باقی مانده است. این شکاف ایدئولوژیک و راهبردی به نظر میرسد اکنون به عرصههای عملیاتی مانند همکاریهای حملونقل نیز کشیده شده است.
این تصمیم الجزایر ممکن است سرآغازی برای بازتعریف همپیمانیهای منطقهای باشد و نشان دهد که حتی در فضای به ظاهر یکپارچه جهان عرب، گسلهای سیاسی عمیقی وجود دارد که میتواند به سرعت به عرصههای اقتصادی و عملیاتی نیز گسترش یابد.

«سلام من مهناز رستمی هستم؛ ۴۰ ساله و با بیش از ۱۸ سال تجربهی حرفهای در عرصهی روزنامهنگاری و خبر. مسیر کاریام را از علاقهی عمیق به نوشتن و روایت واقعیت آغاز کردم و در این سالها تلاش کردهام خبر را نه فقط بهعنوان یک گزارش ساده، بلکه بهعنوان ابزاری برای آگاهیبخشی، ایجاد گفتوگو و ارتقای سطح دانش جامعه ارائه کنم.
دارای مدرک کارشناسی هستم و در طول این سالها در رسانههای مختلف فعالیت کردهام؛ از پوشش خبرهای روز گرفته تا نگارش تحلیلهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی. همواره کوشیدهام با قلمی روان، نگاه نقادانه و توجه به جزئیات، محتوایی تولید کنم که برای مخاطبان هم جذاب و هم قابل اعتماد باشد.
اصول کاری من بر پایهی صداقت، سرعت و دقت بنا شده است. باور دارم که خبرنگار باید هم چشم بینای جامعه باشد و هم صدای آن؛ بنابراین همیشه تلاش کردهام روایتهایم فراتر از انتقال اطلاعات باشند و به شکل تحلیلهای اثرگذار در ذهن خواننده باقی بمانند.
در «چکاوک سحر» هدف من این است که خبرهای معتبر و تحلیلهای کاربردی را در اختیار مخاطبان قرار دهم؛ محتوایی که هم برای خوانندگان عمومی و هم برای متخصصان حوزههای مختلف ارزشمند باشد. من اعتقاد دارم که خبر کوتاه و موجز، اگر درست و دقیق نوشته شود، میتواند بیش از هر متن طولانی تأثیرگذار باشد.
امروز، پس از سالها تجربه، همچنان با همان انگیزهی اولیه قلم میزنم؛ با این باور که هر خبر درست میتواند دریچهای تازه به جهان باز کند و هر روایت صادقانه میتواند اعتماد و آگاهی را در جامعه گسترش دهد.»